Lief Dagboek #9

Ook deze week ontkwamen we niet aan aan bezoekje aan de huisarts. Niets ernstigs, alleen een inspectie van twee plekjes die het begin van krentenbaard konden zijn, om vervolgens een tube zalf bij de apotheek op te halen. Ik schreef vorige week al dat krentenbaard heerste op het kinderdagverblijf en inderdaad: maandagochtend spotte ik twee verdachte puntjes op dochterliefs kin en had ze drie rode bultjes op haar benen. Krentenbaard.

Mijnlevenalsmama | Lief Dagboek #9
De huisarts twijfelde nog maandagmiddag en wilde ons eigenlijk naar huis sturen en als het erger werd de volgende dag terug laten komen. Ik ben op mijn strepen gaan staan: “Een tube zalf voorschrijven is vast geen probleem, het heerst op het kinderdagverblijf en ze heeft nooit zulke plekjes. Haar waterpokken begonnen ook zo, ik wil smeren en erger voorkomen.” We kregen een receptje mee. Gelukkig, want maandagavond had ze al meer plekjes op haar benen en dinsdagochtend begon ik zelfs te twijfelen of de zalf wel werkte. Overigens stelde Olivia’s krentenbaard amper wat voor (tip: niet Googlen op krentenbaard, je schrikt je wezenloos). Vier plekjes op haar kin (zie bovenstaande foto), die er wat naar uitzagen omdat ze ze steeds nat kwijlde (haar tweede hoektand komt door), en een stuk of 25 plekjes op haar benen. Geen plakkaten, gewoon losse bultjes. Inmiddels zijn 3/4 van de korstjes er al af gevallen en smeer ik nog steeds trouw. Het is een kuur van 10 dagen en ik wil niet dat ze volgende week weer onder zit.

Dinsdagmiddag gingen Olivia en ik naar het tuincentrum om nieuwe vetplantjes voor in het mandje op de salontafel te halen. Ik krijg het voor elkaar om binnen 3 maanden tijd vetplantjes te laten beschimmelen. Het is een soort gave zullen we maar zeggen, als tiener kreeg ik zelfs cactussen dood. ’s Avonds aten we bietensalade volgens dit recept. Supersimpel en zo lekker. Komende week staat hij (met wat extra gekookte aardappels erdoor) op het menu voor de lunch voor twee dagen.

Dochterlief heeft trouwens iets nieuws ontdekt: de kussens op de bank hebben een rits en die kan open en dicht. Open en dicht. Open en dicht. Net als haar slaapzak, daar wijt ik binnenkort een apart blogje aan.

Mijnlevenalsmama | Lief Dagboek #9

Zie je die foto linksonder? Een sneakpreview van mijn nieuwe website! Na heel lang nadenken over een kleurenpalet (vooral: het koraalroze houden of niet) heb ik besloten iets heel anders te gaan gebruiken. Roze (natuurlijk) en een vleugje blauw. Niet alleen pastel, er zit ook fuchsiaroze bij. Ik ben na 2 maanden zoeken onwijs tevreden met het template en de kleuren, nu de verdere inrichting nog. Onze internetverbinding (Ziggo) vertoont sinds deze week veel kuren. Het valt continu uit, dus dat maakt het vrij moeilijk om aan een website te werken, maar ik beloof jullie: het gaat niet nog eens 2 maanden duren.

Olivia ziet mij te vaak schoonmaken geloof ik, want zelfs haar puzzelstukjes werden met een snoetenpoetser onder handen genomen. Oeps. Donderdag werd er carnaval gevierd op het kinderdagverblijf. Gelukkig paste dochterlief haar prinsessenjurkje dat ze met Sinterklaas van mijn schoonmoeder gehad heeft, nog. Dat zachtroze staat echt zo schattig! Rechtsonder zie je mijn tussendoortje op kantoor. Nee, als lunch heb ik hier niet genoeg aan, maar rond half elf voldoen twee knackerbroodjes met een avocado en gekookt eitje prima.
Mijnlevenalsmama | Lief Dagboek #9Vrijdag maakte ik gehaktballen voor Olivia. Als ze goed afgekoeld zijn, gaan ze in de diepvries en dan krijgt ze zo’n twee keer of drie keer per week vlees als wij bijvoorbeeld pasta eten. Van pasta moet ze namelijk nog niets hebben en zoals ik al eerder schreef vinden wij de aanvulling van vlees voor nu belangrijk voor haar, ondanks dat wij het niet eten. Sinds deze week eet Olivia haar eigen toetje (in dit geval een schaaltje appelmoes) supernetjes met een lepel. Er gaat vrijwel niets meer naast, trots!

Bij de Action kocht ik een leuk potje voor mijn sole. Simpel gezegd is dit een zoutoplossing die je vermengd met een glas lauw water en die je een boost geeft. Het is gemaakt van Keltisch zeezout, dat is grijs en rijk aan mineralen, heel anders dan het witte (zee)zout dat we kennen uit de supermarkt. Joost moet er niets van hebben en verklaard me voor gek, want lekker is het niet. Vind ik. Maar, ik merkte meteen een verschil qua moeheid, dus ik blijf er voorlopig van ‘genieten’.

Zaterdagavond kwamen onze buren gezellig eten. Joost maakte onze favoriete pasta: pasta peperonata, naar een recept van Jamie Oliver. Als toetje maakte ik de zuivel- en suikervrije cheezcake van Vegadutchie en hoewel hij de vorige keer beter gelukt was dan dit keer, smaakt hij weer erg goed. Dit keer heb ik goedkopere dadels gebruikt en die bleken veel minder goed te plakken, waardoor de bodem uit elkaar viel. Een beetje jammer.

Zondag heb ik mijn telefoon amper aangeraakt en daar ben ik best trots op, maar ik heb dus behalve die onderste foto geen foto’s gemaakt. Dochterlief was een torentje aan het bouwen met mijn nagellakflesjes. Onder toeziend oog van mij natuurlijk. Het was een luie zondag. Joost werkte aan zijn studie, we gingen naar het speeltuintje met Olivia en de buren, de mannen hebben een tijdje staan frisbeeën buiten (ja, echt) en na de warme chocolademelk besloten we lekker patatjes te halen. En gisteren? Gisteren was een beetje een bleggh-dag. Olivia was vanaf een uur of tien ’s ochtends moe en jengelig, maar wilde niet slapen. Het regende (terwijl ik net een blogje online gezet had over hoe heerlijk het weer is de afgelopen tijd) en ik deed een en ander in huis (lees: was, lunch voorbereiden, een berg aardappels schillen voor de boerenkoolstamppot), niets bijzonders dus. Op naar een nieuwe (en hopelijk weer zonnige) week.