Vervelen?!

Ik kan het me heel goed voorstellen, want ik dacht er een paar jaar geleden precies zo over. Hoewel, ik ben altijd al een huismus geweest en vind computeren of televisie kijken niet per definitie een invulling om vervelen te voorkomen. Sterker nog: dat vind ik niet. Maar dat terzijde, wat ik bedoel is: “Parttime werken en de rest van de week voornamelijk thuis zijn met je kindje. Verveel je je dan niet?” Uhm, nee, ik verveel me niet. Nooit. Daar heb ik namelijk geen tijd voor.

Huishouden saai?

Op de vraag wat ik dan heel de dag doe, vertel ik in geuren en kleuren dat ik uitgebreid ontbijt en lunch met Olivia, dingen in het huishouden doe zoals de was, schoonmaken, stofzuigen en de toiletten, het avondeten maak, met Olivia speel en meestal als zij slaapt even aan mijn blog werk en/of een televisieserie kijk. Tot slot voeg ik er lachend aan toe dat we elke dag even gaan fietsen of wandelen, soms wat boodschapjes halen of een rondje door het tuincentrum lopen en dat ik meestal wel één keer per week met een (parttime werkende) vriendin afspreek.

Dat in geuren en kleuren vertellen, dat doe ik echt. Ik weet heus wel dat het ontzettend saai klinkt, maar ik geniet er echt van. Buiten dat ben ik natuurlijk niet alle dagen thuis en heb twee normale werkdagen op kantoor. Met een wekker die om 6 uur gaat en een gehaast avondritueel. Maar, maken die twee dagen echt een verschil? Ik denk het niet. Ik voel me sowieso meer een thuismoeder, dan een werkende moeder. En het huishouden, saai? Nee, dat niet. Leuk dan? Mwah, soms. Uiteindelijk moet het gewoon gebeuren, het is net als de minder leuke klusjes op je werk: die moeten af, punt uit.

De hele dag ‘binnen’

Tot slot: het binnen zitten, de muren op je af zien komen. Dat heb ik dus niet. Echt niet. Ik kan me niet herinneren dat ik hier ooit last van gehad heb, ook niet toen ik nog studeerde en op kamers woonde: een middagje thuis vond ik heerlijk en ik hoefde nooit perse iets te ondernemen van mezelf. Nu dus ook niet, maar we vinden het belangrijk dat Olivia een ‘frisse neus’ haalt en het tweede deel van de ochtend tot aan de lunch is vaak een ‘moeilijk uurtje’. Lekker een dik uur wandelen of een rondje fietsen is dus een welkome afwisseling. Het gebeurt trouwens ook wel eens dat ik ’s ochtends ga wandelen en ’s middags ook nog ga fietsen, als Olivia erg hangerig is.

Zoals ik in het begin al zei, heb ik voor vervelen geen tijd. Ik ben elke middag weer blij als Olivia een uurtje op bed ligt. Even een uurtje voor mezelf, een uurtje geen geluid of geknuffel. Begrijp me niet verkeerd: ik vind het fijn, dat geluid en geknuffel. Maar vergis je niet: thuis zijn met je kind is ook hard werken. En ja, dat geloofde ik ook voor ik het zelf ervoer, maar zoals je wellicht aan mijn plog eerder deze week gezien hebt: het is echt zo. Hard, maar negen van de tien keer ontzettend leuk, werken. Het moederschap.

Advertentie