Lief Dagboek #6

Helaas, geen foto van Olivia’s eerste kennismaking met de tandartsstoel. Overigens gewoon om er een keer in te zitten hoor, ze hoeft zelf nog niet op controle. Maar ja, zoals je al hebt kunnen lezen werd eerst Olivia ziek en vervolgens ik. De tandarts is dus even uitgesteld, die foto houden jullie tegoed.

Mijnlevenalsmama | Lief Dagboek #6

Zo sneu, een ziek kindje. Dinsdagochtend begonnen Olivia en ik met een heerlijke knuffel- en slaapsessie in bed. Stiekem best lekker als ze tegen me aan in slaap valt, want zo vaak gebeurd dat niet meer. ’s Avonds maakte ik gevulde pompoen. Het was een uitprobeersel, maar zeker voor herhaling vatbaar! De pompoen is superzoet, maar ik vulde het met een mengsel van rode ui, zwarte bonen, paprika, chilipoeder en komijn en wat tomaatjes en kaas. De Mexicaanse vulling zorgde dus voor evenwicht met het zoete van de pompoen, mmm!

Woensdag was dit mijn uitzicht: ons bed in een donkere slaapkamer. Bah, ziek. Gelukkig ging het met dochterlief op het kinderdagverblijf goed, dus kon ik echt in bed blijven. Niet dat het hielp, want ik was donderdag nog steeds ziek. Woensdagavond ontving ik mijn verlate verjaardagskadootje. Nike Dunks Sky High, ik ben er zo blij mee! Rond de kerst (ik was natuurlijk begin januari al jarig) bestelde Joost deze schoenen in het grijs. Daar zat een forse levertijd op, maar dat had ik er graag voor over. Uiteindelijk spotte ik laatst deze kleur en hebben we de bestelling dus gewijzigd. Ze lopen echt alsof je platte sneakers aan hebt, heerlijk!

Mijnlevenalsmama | Lief Dagboek #6Niet helemaal chronologisch, maar linksboven zit Olivia te ‘genieten’ van een droge cracker. Ze was zo ziek dat ze alles uitspuugde maandagavond, dus ik was dinsdag wat terughoudend met het geven van eten. Gelukkig knapte ze in de loop van de dinsdag goed op en at ’s avonds weer gewoon een maaltijd.

Misschien dat ze zo snel beter is geworden door haar eerste televisie-ervaring? We keken een filmpje van Nijntje (dansles, ik krijg het riedeltje voorlopig niet uit mijn hoofd helaas) en Olivia vond het zo spannend dat ze mijn handen fijnkneep. Superschattig! Overigens liep ze de halve dag (dinsdag dus) met haar knuffel en speen rond. Normaal laat ze die twee netjes in bed liggen als we haar eruit halen, maar als je ziek bent mag dat gewoon natuurlijk!

Rechtsbovenin, weliswaar met een filter van Instagram eroverheen, zie je de bloemen die ik maandag van Saskia kreeg. Zo vind ik rozen op zijn mooist: helemaal open en al een beetje hangend.

Mijnlevenalsmama | Lief Dagboek #6We hadden een extra lang weekend, want Joost had vrijdag vrij genomen. Mijn ouders waren vrijdag 30 jaar getrouwd, dus we hadden een lunch met alle kinderen bij mijn ouders gepland. Gezellig, hoewel we alle drie (nog) niet helemaal fit waren. Olivia genoot van haar hobbelpaard daar. Mijn broertje maakte dit hobbelpaard een halfjaar geleden, helemaal zelf uit hout. Echt supermooi! Het oortje was alleen wat scherp en omdat Olivia er toen toch nog niet goed op kon zitten, nam hij het weer mee naar huis om het oor gladder te schuren. Inmiddels is het paard kindproof en moet dus weer deze kant op. Helaas lukte het manlief en mij niet om het mee te nemen met het ov, dus Olivia moet even wachten tot haar volgende ritje.

Zaterdagochtend lazen Joost en Olivia een boekje. Incognito. Terwijl ik met dochterlief aan het knuffelen was en door haar haren streek bedacht ik me dat er misschien al wel een elastiekje in kon blijven zitten. En dat lukte! Haar eerste paardenstaartje! Ik smolt en Joost ook. Opeens is ze echt een dametje, een peutertje. Alleen omdat haar haartjes uit haar gezicht zijn, zo lief! Natuurlijk groeit alles nog niet even goed, dus bovenop heeft dochterlief een soort van grote pony en aan de zijkant krult het opzij, maar dat mag de pret niet drukken: ik vind het echt superleuk staan. Zondagmiddag zijn we dus snel naar het Kruidvat gefietst voor roze elastiekjes.

Ook maakte ik zondag mijn eerste mugcake, een aanrader! Wat havermout, een ei, speculaaskruiden, scheutje (rijst)melk, rauwe cacao, een banaan en een handje frambozen mengen. Vervolgens in een mok doen en in de magnetron plaatsen. 5 minuten later had ik een soort taartje op mijn bord liggen, heerlijk! Ik las mijn boek uit (Aan Niemand Vertellen van Simone van der Vlugt) en we aten een broodje (vegetarische) hamburger, mmm! Op naar weer een nieuwe week.