Van bijna fulltime naar heel erg parttime

Gepubliceerd op MommyOnline op 24 januari 2014

Toen manlief en ik ons huis kochten, nog voor ik zwanger was, en dus een keuze moesten maken over het type hypotheek, zagen we onze toekomst met kinderen voor ons als werkende ouders. Niet fulltime, maar ieder vier dagen en de kindjes dan drie dagen naar het kinderdagverblijf.

Het leek ons ideaal, dus toen ik op mijn werk over mijn zwangerschap vertelde, vertelde ik direct dat ik na mijn verlof een dag minder wilde gaan werken. Mijn baas was erg blij met deze mededeling: vier dagen werken is immers bijna fulltime en er zou naast mij niemand extra’s aangenomen hoeven worden. Tot ik daadwerkelijk weer terug kwam na mijn verlof …

Vier dagen werkte niet

Al tijdens mijn zwangerschapsverlof merkte ik dat ik als een berg tegen vier dagen moeten werken op zag. Vier dagen (!) weg van mijn kindje, vier dagen mijn toewijding en energie in iets anders steken. En bijna nog erger: Olivia drie dagen op het kinderdagverblijf achterlaten. Maar ja, het einde van mijn verlof naderde, dus ik moest eraan geloven. Ik sprak met mezelf en met mijn man Joost af dat ik het twee maanden aan zou kijken en dat we daarna zouden kijken of er andere opties waren.

Na een week wist ik het al zeker: (bijna) fulltime werken is niets meer voor mij, ik wil moederen, ik wil bij mijn kindje zijn. Mijn werk voelde niet meer hetzelfde: ik haalde er veel minder voldoening uit en had moeite me te concentreren op mijn werk. Buiten dat waren er op mijn werk ook dingen verandert tijdens mijn afwezigheid en werkte ik niet om de hoek, dus de reistijd werkte ook niet mee. Elke dag reed ik zo snel mogelijk en met een opgejaagd gevoel naar huis om bijtijds op het kinderdagverblijf te zijn.

Tijd voor iets anders

Nog voor de twee maanden proeftijd die ik mezelf gegeven had, voorbij waren, wisten Joost en ik dat dit niet ging werken. Ik wilde terug naar drie dagen werken en wilde meer in de buurt van huis werken. Door een open sollicitatie vond ik een andere baan. In de buurt en slechts twee dagen per week.

Mijn geluk kon niet op! Joost was bereid om weer vijf dagen te gaan werken en ik kreeg mijn werkplezier terug. Nu ik twee dagen per week werk, kan ik me vijf dagen per week op mijn gezin richten en twee dagen met volle overtuiging op mijn werk storten: heerlijk! Ik heb rust in mijn lichaam op het moment dat ik met één van beiden bezig ben, er is evenwicht. Hoewel ik dus jarenlang gedacht heb dat ik een werkende moeder zou zijn, ben ik nu bijna een thuismoeder. Een thuismoeder die daarnaast twee dagen per week werkt, dat dan weer wel.

Advertentie