Schoenenzoektocht

Olivia’s voetjes groeien niet. Nou ja, ze groeien wel, maar gestaag. Heel gestaag. Lees: toen ze een maand of 3 was droeg ze haar allereerste schoentjes, maat 15. Hele stoere roze Vans. Die waren na een maand of 3 te klein, toen zijn we overgestapt op witte gympies van de Hema die Joost en ik samen kochten toen ik net zwanger was. En die past ze nog steeds. Die schoentjes hangen tussen maat 16 en 17 gok ik. Hema verkoopt ze als ‘3 tot 6 mnd’. Olivia is ruim 13 maanden.

Mijnlevenalsmama | Stoere roze Vans

Amper schoenen aan

Dochterlief draagt amper schoenen, sowieso nooit in huis. In huis draagt ze sokjes (met of zonder anti-slip) of heeft blote voetjes. Dat gaat prima, ook nu het kouder begint te worden. Haar voeten lopen nog niet blauw aan en ze blijft haar sokjes uit trekken. Pantoffels idemdito. Ik heb het dus opgegeven.

Op een of andere manier heeft dochterlief een ‘rare’ wreef, want veel schoentjes passen niet goed. Haar hiel raakt de onderkant niet. Dit komt deels omdat Olivia graag op haar tenen staat, maar ook door haar wreef. Goedkopere hoge standaard gympies van bijvoorbeeld de H&M krijg ik echt niet aan. Maar ja, buiten de deur en zeker op de fiets, moet ze toch iets aan haar voetjes.

Zoektocht naar goede schoenen

Nu ze steeds vaker (per ongeluk) los staat, druk bezig is met lopen achter de loopwagen en zelfs aan 1 hand een paar stapjes kan zetten, vind ik het belangrijk dat ze goede schoentjes heeft. De steun van schoenen kan net even dat beetje meer zelfvertrouwen geven om echt te gaan lopen. Schoenen zonder harde zool, die de voetjes voldoende ruimte om te groeien en ontwikkelen geven en dan ook nog ademend. Dan hebben we het al snel over dure schoenen. Helaas.

Via een vriendin hoorde ik van het merk Bobux. Het voldoet aan mijn drie bovenstaande eisen en ze hebben verschillende type schoenen. De Step-up voor kindjes die net leren lopen en de I-walks voor als lopen al goed gaat. Daarnaast hebben ze leuke anti-slip pantoffeltjes voor in huis. Dit alles variërend tussen de 30 en 60 euro. Dat valt bij mij in de categorie duur en ik vind het niet fijn om zoveel geld uit te geven aan schoentjes waar dochterlief  misschien snel weer uitgegroeid is. Maar mijn eisen aan de kant schuiven? Geen optie.

Afgeprijsd!

Vorig weekend zijn we een van de gympies, die Olivia momenteel buitenshuis draagt, op de fiets verloren. Gelukkig heb ik het schoentje de volgende dag langs de kant van de weg weer gevonden, want dat is dat paar dat Joost en ik, net in verwachting, kochten. Van emotionele waarde dus. Maar goed, het zette me aan het denken: het is echt tijd voor nieuwe schoenen.

Mijnlevenalsmama | Schoenen zoektocht

Het blijft een gok, want Olivia’s voetjes mogen de afgelopen 13 maanden misschien maar 2 maten gegroeid zijn,  straks krijgen ze opeens een groeispurt? Joost en ik besloten een gok te wagen, we kochten meteen twee paar schoentjes. Er waren namelijk leuke schoenen afgeprijsd voor 20 euro per paar en als ik twee paar kocht had ik geen verzendkosten. Dat maakt dat tweede paar in feite dus nog 6,75 goedkoper.

We hebben voor nu een paar Step-ups in maat 18, deze zijn nog iets te groot. En een paar I-walks in maat 19. Mijn idee is dat dochterlief komend voorjaar wel goed loopt en dat deze schoentjes dan ideaal zijn. We zullen wel zien hoe hard haar voetjes groeien. Papa en mama hebben geen grote voeten, dus ik heb goede hoop dat ik de schoenmaten goed gegokt heb.

Op de valreep ook nog een leuk paar ballerinaslofjes aangeklikt. Maat M, voor 6 tot 12 maanden. En inderdaad, nog veel te groot. Het is maatje 19 gok ik. Ach, ze groeit er wel in. Volgend jaar ofzo.