Gwen en de herfst

Ik heb een haat/liefdeverhouding met de herfst. Ik houd ervan: van kaarsjes, van geen benauwdheid meer in huis, van de geur van natte bladeren, van de kledingkeuzes die je hebt (laagjes, laagjes ,laagjes, I love it!), het feit dat er weer iets leuks op televisie is. En ik haat het: de regen die met bakken uit de hemel komt, mijn zomerse tuin die langzaam in een bladerenravage verandert, de zon die soms opeens zo warm is, dat je baalt van de trui die je aan hebt.

Spinnentijd

En de spinnen … Mijn god, wat haat ik de spinnen! Ik haat ze het hele jaar door, maar op eens of andere manier zijn ze er vooral in de herfst. Natuurlijk de kruisspin, een typische herfstspin. Het voordeel is: ze leiden onder hevige regenval. Dus ja: twee dingen die ik niet tof vind, maar echt, geef mij maar regen in plaats van spinnen.

Mijn spinnenangst is al zo oud als de weg naar Rome, ofwel: al zolang als ik me kan herinneren, ben ik als de dood voor spinnen. En juist die angst, die hartkloppingen die ik krijg als er een spin in de buurt zit, wil ik niet overgeven aan Olivia. Overigens denk ik dat dat niet leidend is in het creëren van angsten: mijn ouders gaven allebei niks om spinnen of onweer en ik vind beiden doodeng.

Spin onderweg

Deze week begin ik aan mijn nieuwe baan. Ik heb er echt onwijs veel zin in! Toevallig dacht de Lidl met me mee en heb ik van de week een mooi roze met zwart regenpak gekocht. Want ja, ik moet straks op werkdagen 2x een kilometer of 6 fietsen. Of met de bus, maar ja – als ik op weg naar het kinderdagverblijf met Olivia toch al natgeregend ben, dan ben ik dus zo iemand die dan gewoon doorfietst. Het vooruitzicht op regen vind ik momenteel niet eens het ergste.

Nee, het ergste vind ik de spinnen. De zwarte roofspin in de schuur, die zich zo nu en dan laat zien en op een ochtend opeens op mijn fiets zou kunnen zitten. En de kruisspinnen in de heg, naast de tuinpoort waar ik doorheen moet. Ik wil Olivia niet aansteken met mijn spinnenangst, dus ik houd me groot. En ik vraag manlief deze week even de boel na te lopen, wat spinnen weg te jagen enzo.

Knus in huis

Hoe lekker is het om thuis te komen in een warm (ja, de kachel is al een dag aan geweest hier) huisje, je huispak en pantoffels aan te doen en de kaarsjes aan te steken? Gevolgd door (op mijn werkdagen) het maken van een makkelijke, verse, maaltijd of (en dit geldt voor Joost op de dagen dat ik niet werk) meteen aan tafel te kunnen? In één woord: GE-WEL-DIG!

En ja, ook het thuiskomritueel in de zomer heeft zijn voordelen (lees: de deuren open te gooien, je korte broekje aan te trekken en buiten eten, gevolgd door buiten hangen tot het bedtijd is). Maar geef mij maar de herfst. Voor een maandje of 2, 3 – daarna mag het wel weer een warm voorjaar worden.

Advertentie