Alweer bijna 1!

Ja, iedereen zegt het. En ik nu ook: “Oh mijn god, wat vliegt de tijd en wat gaat het allemaal hard!” Ik heb het natuurlijk over het groeien van ons opeens-niet-meer-zo-kleine meisje, dat over twee weken alweer 1 wordt! Bizar!

Zo hard gegaan

Het meisje dat, zo het leek, twee maanden geleden nog tegen mijn ribben lag te drukken, me elke nacht rond 4 uur wekte (toegeven, dat doet ze nog steeds regelmatig) en nog tal van andere kwaaltjes ‘veroorzaakte’, maar bovenal: dat ons leven ontzettend veel mooier en completer gemaakt heeft en waar we zoveel van houden. Olivia, onze dochter. Zucht. Die dus alweer 1 wordt! Had ik al gezegd dat het afgelopen jaar zo hard is gegaan?!

Mijnlevenalsmama | Geboortekaartje Olivia

Als de dag van gisteren

Ik geloof mijn moeder inmiddels. Zij en papa zeiden op mijn verjaardag elk jaar weer dat ze zich nog als de dag van gisteren herinnerden dat ik werd geboren. Ik vond dat altijd een beetje een overdreven opmerking. Alsof je je alle details nog herinnert enzo, wat een onzin! Uhmm, niet dus. Ik ben bang dat ik dit ook elk jaar tegen Olivia ga zeggen (oeps, en bedankt mam!).

Mijn ouders hebben gelijk: ik weet het ook allemaal nog als de dag van gisteren. Sterker nog: het voelt daadwerkelijk nog niet als alweer 11,5 maand geleden. 11,5 maand, dat is dus echt bijna 12 maanden, een jaar.

Eerste verjaardagsfeestje

Op zondag 13 oktober vieren we dochterliefs eerste feestje. De uitnodigingen zijn verstuurd. Een erg originele uitnodiging, middels een filmpje, al zeg ik het zelf.

Omdat Joost ook begin oktober jarig is, vieren we het in één keer, maar daar zal Olivia weinig van merken. Van de uitnodiging tot aan de versiering, taart en de hapjes, alles staat in het teken van haar. Alleen de kadootjes moet ze ‘delen’, want ook manlief heeft zijn verlanglijstje.

Advertentie